ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ 19.05.2018

protoselido

 

 

Παρασκευή, 06 Απριλίου 2018 01:18

Δεν είμαστε ο κόκκινος μπότης και το κόκκινο λεωφορείο

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

ΑΛΙΚΗ ΚΑΤΣΑΡΟΥ

Φτάνουν  οι μέρες που η Κέρκυρα βάζει τα καλά της ως κόρη εκλεκτή της ένωσης δύο θαλασσών, της Μεσογείου και της Αδριατικής.

 KATSAROU 2018 miktriΤο Πάσχα στην Κέρκυρα, ως πρόσφατα, αποτελούσε τη βούλα μιας ξεχωριστής κερκυραϊκής  ταυτότητας, απαραίτητης στην εποχή της διαδικτυακής και χρηματοπιστωτικής παγκόσμιας κοινωνίας, ταυτότητας που δίνει ανάσες ύπαρξης σε λαούς και  κοινότητες. Που τα τελευταία χρόνια όμως, κινδυνεύει να καθρεφτίζεται στο μέγεθος και το χρώμα του τελευταίου μπότη που θα πέσει με κρότο το Μέγα Σάββατο στην πλατεία της πόλης.


Φοβάμαι πως το αντίστοιχο σύμβολο του τεράστιου κόκκινου μπότη της πασχαλινής περιόδου είναι για την καλοκαιρινή περίοδο το τεράστιο κόκκινο λεωφορείο που πάει βόλτα τους τουρίστες. Πίσω από αυτά τα σύμβολα ακολουθούν πολλά, μεγάλα και μικρά, όπως λόγου χάρη η μεγάλη διαφημιστική ομπρέλα στο πλακόστρωτο της πόλης – Μνημείου ή το συνθετικό made in China σουβενίρ που πωλείται στο ιστορικό καντούνι της ίδιας πόλης.


Το Πάσχα λοιπόν τελευταίως και όσες αλήθειες γράφτηκαν, ειδικά πέρσι, για την σταδιακή φθίνουσα ποιοτικά πορεία του, οπωσδήποτε δεν είναι αυτόνομο ως φαινόμενο. Ακολουθεί την εποχή του. Την εποχή της θορυβώδους, εντυπωσιακής, χωρίς γνώση και περιεχόμενο υπερβολής. Της τόσο αταίριαστης στο ταπεινό και κομψό μαζί αρχιτεκτονικό τοπίο της Παλιάς Πόλης της Κέρκυρας. Της τόσο αταίριαστης στα έθιμα και τις συνήθειες που οι πιστοί και ο χρόνος αυθόρμητα δημιούργησαν.

Που  ξένοι και  ντόπιοι γέννησαν σαν θρέμμα ένωσης θρησκειών, τέχνης και γλώσσας.

Μοιάζει σαν να μη μας ενδιαφέρει από πού και πώς ήρθαν όλα αυτά.  Σαν να μας ενδιαφέρει μονάχα το χτένισμα και το καινούργιο παπούτσι για τη σέλφυ του Μεγάλου Σαββάτου. Σαν να γινόμαστε ένα, να αφομοιωνόμαστε από τον τεράστιο μπότη και το τεράστιο κόκκινο λεωφορείο, θορυβώδεις κι εμείς, ενοχλητικοί,, αταίριαστοι σε μια πόλη που ζητά το σεβασμό και την αγάπη μας. Μια πόλη που εκλιπαρεί να την ακούσουμε για να μη μεταμορφωθεί σε μια άγνωστη γη που θα θυμίζει την Παλιά Πόλη της Κέρκυρας.

Μια πόλη που πρώτα από όλα εδώ και χρόνια ουρλιάζει «καθαρίστε με, αρχίζω και μυρίζω άσχημα». Μια πόλη που ακόμα φωτογραφίζεται και χαμογελά σαν παλιά σταρ που με ένα καλό ρετούς ακόμα πείθει τους θαυμαστές της.


Η πολιτική στασιμότητα, η σχεδόν απάθεια των ιθυνόντων, ακόμη και όσων πιστέψαμε πως θα είναι διαφορετικοί, λόγω προφίλ –ψεύτικο προφανώς ήταν- αφήνει μια επιλογή: Να μάθουμε, να διαβάσουμε, να γνωρίσουμε ως καλοί πολίτες της πόλη μας και να υπερασπιστούμε την αλήθεια της. Αγάπη για την πόλη δεν είναι  ο τοπικισμός, ο φανατισμός και η υπερ- προβολή συγκεκριμένων στιγμών και εκφάνσεών της.

Αγάπη για την πόλη είναι η γνώση της ιστορίας της και η προστασία της πολιτισμικής της κληρονομιάς με μέτρο, σεμνότητα και αληθινή φροντίδα.

 

(δημοσιεύθηκε στο φύλλο 4/4/2018 της Κ.Σ.)

Διαβάστηκε 539 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 06 Απριλίου 2018 01:42
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μακριά από το κουτσομπολιό! Είμαστε αρκετοί, τελικά! »

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

koum quat


ΔΙΕΘΝΗ


Βήμα Πολιτών


ΑΘΛΗΤΙΚΑ


ΚΟΙΝΩΝΙΑ


ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ


ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Corfu Radio DJ

rdj

ryumos

Κοινωνικό μήνυμα της Ελληνικής Αστυνομίας

ΚΑΙΡΟΣ

Πρωτοσέλιδα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

ΓΙΝΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ

sindromi