ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ 19.05.2018

protoselido

 

 

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018 21:49

Είμαστε αρκετοί, τελικά!

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

 ΑΛΙΚΗ ΚΑΤΣΑΡΟΥ

Να πιάνεις τις ταπεινές μαργαρίτες και να τις κάνεις στεφάνι. Με έναν τέτοιο τρόπο και μόνο ελπίζουμε κάποιοι να (ξανα-)πλέξουμε την ομορφιά που αξίζει ο τόπος μας.

KATSAROU 2018 miktriΦυσικά και δεν είμαστε αυτοί που πετούν τον μεγαλύτερο κόκκινο μπότη το Μεγάλο Σάββατο στην πλατεία.
Δεν είμαστε αυτοί που θεωρούμε τιμή μας την επίσκεψη τηλεπαρουσιαστών της επικαιρότητας στην Κέρκυρα.
Δεν είμαστε αυτοί που θα έδιναν έστω και ένα ευρώ για την κηροζίνη της μεταφοράς του Αγίου Φωτός ανά την Ελλάδα.

Είμαστε όμως αρκετοί τελικά, όσοι αγαπάμε τη χαρά της αυθεντικότητας ή την αυθεντικότητα της χαράς, όπως το προτιμάτε, που η πλούσια παράδοση και η ζωηρή κοσμικότητα έχουν χαρίσει στην Κέρκυρα. Είμαστε αρκετοί τελικά που έχουμε διαβάσει μια σταγόνα ιστορίας.

Που έχουμε ακούσει πέντε νότες μουσικής. Που προλάβαμε να βιώσουμε μέσω παλαιότερων δικών μας ανθρώπων το μοναδικό αστικό προπασχαλινό τελετουργικό. Που γευτήκαμε φουγάτσα αρωματισμένη με περγαμόντο και τσουγκρίσαμε τα ποτήρια μας μέσα σε ψηλοτάβανα δωμάτια της Παλιάς Πόλης και που καθρεφτίσαμε το χαμόγελό μας σε βενετσιάνικους καθρέφτες χρόνια πριν αποτυπωθεί σε μια αναλώσιμη σέλφι αγωνιώδους διαδικτυακής ανάρτησης.

Οι απόψεις για το Πάσχα στην Κέρκυρα είναι σαφές ότι έχουν χωριστεί στα δύο, θυμίζοντας το διαχωρισμό ποιοτικής και εμπορικής μουσικής του ελληνικού αλλά και του διεθνούς πενταγράμμου. Σαφές είναι και το κριτήριο των υποστηρικτών εκάστης άποψης, όπως και στο πεντάγραμμο: Πόσο πουλάει τι.
Το ζήτημα όμως της ποιοτικής παρακμής του Κερκυραϊκού Πάσχα στο όνομα του εύκολου κέρδους είναι η μια όψη της ποιοτικής παρακμής γενικότερα. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος δεν επιδεικνύουν ανώτερες δεξιότητες διαχείρισης του τουριστικού προϊόντος ενώ ο χειμώνας δείχνει τα κοφτερά του δόντια σε μεγάλο μέρος των εργαζομένων κατοίκων στα σκαλιά του ταμείου ανεργίας της πόλης.

Μιας πόλης που μάγευε τους αριστοκράτες της Ευρώπης από τον 19ο αιώνα και που φιλοξένησε τους πιο απαιτητικούς ταξιδιώτες της αφρόκρεμας της δεκαετίας του 1950 και του 1960. Μιας πόλης που είχε πάνω από 5 εργοστάσια και σπουδαίο τυπογραφείο και που οι άνθρωποι έκαναν πολλά άλλα επαγγέλματα εκτός του σερβιτόρου και του ρεσεψιονίστ. Γι΄αυτό μάγευε η Κέρκυρα τους καλύτερους, γιατί δε διακρινόταν από μονομέρεια. Γιατί έδινε προτεραιότητα στα του οίκου της και εξαιτίας των ποιοτικών της χαρακτηριστικών κέρδιζε τους επισκέπτες που της αναλογούσαν.


Τότε που ζωή δεν καθρεφτιζόταν στα κρεμασμένα κινέζικα σουβενίρ στα καντούνια και αντίστοιχα στους κόκκινους μπότηδες των ευκαιριακών εμπόρων, εδώ άνθιζαν λουλούδια μιας αυθόρμητης πολιτισμικής έκφρασης που, όχι δεν έχει ακόμα μαραθεί. Μέσα από τη φτήνια των ημερών φάνηκε φέτος περίτρανα τόσο μέσα από το διαδίκτυο όσο και από πολύ και καλό κόσμο που έχω την τύχη να συναντώ ότι τα άνθη είναι ακόμα ζωντανά και ότι το στεφάνι της κερκυραϊκής άνοιξης μπορούμε να το ξαναπλέξουμε όπως της αξίζει.


Είμαστε αρκετοί, τελικά!

 

(δημοσιεύθηκε στο φύλλο 11ης/ 4/ 2018 της Κ.Σ.)

Διαβάστηκε 578 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 22 Απριλίου 2018 13:06

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

koum quat


ΔΙΕΘΝΗ


Βήμα Πολιτών


ΑΘΛΗΤΙΚΑ


ΚΟΙΝΩΝΙΑ


ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ


ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Corfu Radio DJ

rdj

ryumos

Κοινωνικό μήνυμα της Ελληνικής Αστυνομίας

ΚΑΙΡΟΣ

Πρωτοσέλιδα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

ΓΙΝΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ

sindromi