ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ 19.05.2018

protoselido

 

 

Δευτέρα, 07 Μαΐου 2018 12:32

Social climbers

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

ΑΛΙΚΗ ΚΑΤΣΑΡΟΥ

Είδα την έκφραση πρόσφατα, σε σχόλιο για τον Πέτρο Κωστόπουλο, και τη λάτρεψα: Social climber! Kοινωνικός αναρριχητής! Με το που τη διάβασα, πέρασαν από μπροστά μου πρόσωπα κάθε φύλου, τάξης και ιδιότητας του τοπικού και του εθνικού γίγνεσθαι.

Οι social climbers είναι συνήθως άνθρωποι που δεν τους πτοεί τίποτα. Βασικό χαρακτηριστικό της ιδιοσυγκρασίας τους είναι ότι δε θίγονται από τίποτε και κανέναν. Προσπαθούν να εισχωρήσουν σε κύκλους που τους είναι χρήσιμοι με κάθε τρόπο και με κάθε τίμημα. Συνήθως οι social climbers που σέβονται τον εαυτό τους μορφώνονται ελαφρώς, εικαστικά, λογοτεχνικά, μουσικά, τόσο δηλαδή ώστε να μοιάζουν ότι έρχονται από ένα τουλάχιστον μεσοαστικό σπίτι. Η πνευματικότητά τους ωστόσο δεν ξεπερνάει εκείνη ενός περιστεριού.

Παρατηρώντας τους κανείς από μακριά και με ψυχραιμία θα μπορούσε να τους διακρίνει σε εκείνους που αναρριχώνται με γνώμονα το οικονομικό τους συμφέρον ακόμα και μικροσυμφέρον, και σ’ εκείνους που αναρριχώνται υποκινούμενοι από ψυχο-κοινωνικά συμπλέγματα αναζητώντας με αγωνία μια κάποιου τύπου αναγνώριση.

Η επιμονή των social climbers είναι αξιοθαύμαστη. Όσες απορρίψεις ή ψόγους κι αν συναντήσουν στους διάφορους κύκλους που κατά καιρούς αγωνίζονται να παρεισφρήσουν, η αξιοπρέπειά τους δε θίγεται ποτέ. Στις δυο τελευταίες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα πολλοί από αυτούς ασπάζονταν είτε τον ένα είτε τον άλλο πόλο του δικομματισμού της εποχής με τους πράσινους να υπερισχύουν σε πάθος και ευελιξία, κυρίως εξασφαλίζοντας καρέκλες σε ουφίτσια της εποχής. Οι ίδιοι άνθρωποι, πολύ εύκολα και γρήγορα, άλλαζαν κουστούμι από πράσινο σε γαλάζιο κυρίως όταν είδαν τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στην εξουσία, γεγονός όμως που δεν τους βγήκε σε καλό γιατί η μεταμφίεσή τους δεν άξιζε ούτε για μια τετραετία.

Στη μετά millennium εποχή, η οποία είτε μας αρέσει είτε όχι, στιγματίστηκε από τα έντυπα του Κωστόπουλου και άλλα συναφή, το απολιτίκ πια κλίμα έφερε στην επιφάνεια μια νέα κατηγορία social climbers, οι οποίοι είτε κινούνταν στην πλατεία Κολωνακίου, είτε σε επαρχιακές, λιγότερο δυνατές πλατείες της χώρας, ξόδευαν και ξοδεύουν άπειρο χρόνο μεταξύ τηλεφωνημάτων, εκδουλεύσεων και πολυλογίας, ανεξάρτητα ή μη από πολιτικούς χώρους. Η κύρια απασχόληση αυτών των ανθρώπων είναι να εργάζονται σκληρά, κυρίως ως διαμεσολαβητές είτε κοινωνικών, είτε εμπορικών συναλλαγών προς όφελος δικό τους ή άλλων που θα μείνουν υπόχρεοι.

Κάθε κοινωνία όμως, και η σημερινή, από όσα δεινά κι αν υποφέρει, διατηρεί πάντα τις ελίτ της, πνευματικές, οικονομικές και πολιτικές, των οποίων τα αντανακλαστικά είναι πάντα δυνατά και τα φίλτρα αδιαπέραστα. Οι social climbers και της επαρχίας και της μεγαλούπολης, ακόμη κι αν για καιρό εργάζονται ως «γελωτοποιοί του βασιλιά» και απολαμβάνουν τους κόπους της εργασίας τους, οπωσδήποτε φτάνει για κείνους η μέρα που βιώνουν τη μοιραία κατακρήμνιση του απόλυτου τίποτα της ύπαρξής τους στο πηγάδι του βάρβαρου κενού που οι ίδιοι με τα χρόνια δημιούργησαν.

(δημοσιεύθηκε στο φύλλο 25ης/4/2018 της Κ.Σ.)

Διαβάστηκε 313 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 07 Μαΐου 2018 14:26
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Είμαστε αρκετοί, τελικά! "Πολυτέλεια ή Πολιτική;" »

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

koum quat


ΔΙΕΘΝΗ


Βήμα Πολιτών


ΑΘΛΗΤΙΚΑ


ΚΟΙΝΩΝΙΑ


ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ


ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Corfu Radio DJ

rdj

ryumos

Κοινωνικό μήνυμα της Ελληνικής Αστυνομίας

ΚΑΙΡΟΣ

Πρωτοσέλιδα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

ΓΙΝΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ

sindromi